Braun: To zła historia jest matką złej polityki

To zła historia jest matką złej polityki. Niech się wam broń Boże nie wydaje, że możecie rozszerzyć waszą, piękną wolnościową idee, nie wracając do historii Czytaj więcej »

 

Do Konferencji Episkopatu Polski – List Otwarty dotyczący bezrobocia w Polsce

Kalifornia, Wrzesień 2001

My niżej podpisani wieloletni mieszkańcy Stanów Zjednoczonych i członkowie Polonii Amerykańskiej, korzeniami powiązani z krajem swych ojców, jesteśmy mocno zaniepokojeni kryzysową sytuacją gospodarczo-społeczną w Polsce, a szczególnie olbrzymim bezrobociem i związaną z nim ludzką niedolą. Ponieważ Kościół zawsze przejawia troskę o nieszczęśliwych, zwracamy się tu do Ich Ekscelencji, Przewielebnych Księży Biskupów jako przedstawicieli polskiego Kościoła, aby Im przedstawić, z naszej perspektywy amerykańskiej, spostrzeżenia i wnioski co do głównych przyczyn obecnego stanu rzeczy w Polsce, z myślą i nadzieją, że będą one mogły, w jakimś stopniu, zostać wykorzystane przez duchowieństwo w celach zaradzaniu polskiej biedzie.

Naszym zdaniem, najważniejszą przyczyną bezrobocia* i biedy w Polsce jest niemoralność wielu praw stanowionych i stosowanych w kraju.

Uchwalanie i stosowanie, w państwie, ustaw (czyli praw stanowionych) nieprzestrzegających praw Bożych i ekonomicznych, często wynika z ludzkiej nieznajomości lub lekceważenia tych ostatnich. Wynikiem takich błędnych i niemoralnych ustaw i przepisów jest, między innymi, skierowywanie ludzkich wysiłków na rzeczy niepotrzebne lub wręcz szkodliwe, a więc marnotrawienie ludzkiej energii i środków ograniczonych naturą rzeczy. Często też wysiłki te idą tylko na zwalczanie skutków, a nie przyczyn problemów gospodarczych i społecznych, co na ogół owocuje pogłębianiem się danego problemu i biedy.

Możliwość poszerzania pomocy przez Kościół w Polsce w dziele zapobiegania i ulżenia ludzkiej niedoli, jaką jest bezrobocie i bieda, widzimy przede wszystkim w następujących formach działania:

1) zachęcanie duchowieństwa i wiernych do pogłębiania swej wiedzy o podstawowych prawach Bożych przejawiających się w ekonomii. (Jeśli te prawa są przestrzegane, tak jak to w poważnym stopniu ma miejsce w Stanach Zjednoczonych, gospodarka kwitnie, pomniejszając, do minimum, zakres bezrobocia i biedy, i polepszając jakość ludzkiego życia);

2) zachęcanie duchowieństwa do szczególnego zwracania wiernym uwagi w homiliach i innych duszpasterskich nauczaniach, na konieczność przestrzegania Przykazania „Nie Kradnij!” w szeroko pojętym znaczeniu tego Przykazania, które stanowi najważniejszy imperatyw ekonomiczny. U podłoża prawie wszystkich problemów gospodarczych, poza tymi, które, tak jak powódź lub susza, powodowane zostają żywiołami natury, leży nie stosowanie się do tego imperatywu, szczególnie przez ustawodawców i władze;

3) zwracanie uwagi, aby duchowieństwo i wierni nie interpretowali nauki społecznej Kościoła i pojęcia sprawiedliwości społecznej w duchu pozostałości idei marksistowskich, sprzecznym z Przykazaniami Dziesiątym i Siódmym i zasadami naszej wiary (Nie można być dobrym chrześcijaninem i socjalistą – patrz :Encyklika Quadragesimo Anno, 127-128) . W wyniku takiej błędnej interpretacji powstawać mogą ustawy powodujące zastój lub hamowanie rozwoju gospodarczego, bezrobocie jawne lub ukryte, i utrzymywanie lub pogłębianie biedy (tak jak ma to miejsce w socjalizmie);

4) zachęcanie wiernych do rozwijania u siebie ducha, powołań i talentów przedsiębiorczych w kierunku zakładania przedsiębiorstw dających ludziom produktywne zatrudnienie i słuszne wynagrodzenie (patrz: ewangeliczna Przypowieść o talentach – Mat 25, 14-30). Należałoby wspomnieć, że praca przedsiębiorcy jest jednak pełna napięć związanych z ciągłym ponoszeniem ryzyka i odpowiedzialności za swe decyzje biznesowe i losy przedsiębiorstwa. Warto też stwierdzić, że w warunkach wolności gospodarczej najlepiej prosperują i rozwijają się ci przedsiębiorcy, którzy nie boją się ciężkiej i odpowiedzialnej pracy w służbie bliźnich jakimi są klienci, dostarczając im pożądanych przez nich towarów i usług po cenach, które ci są gotowi płacić;

5) przypominanie wiernym o odpowiedzialności każdego za swe czyny, złe jak też dobre i że, w tym sensie każdy jest kowalem swego losu, a zrzucanie swej odpowiedzialności na innych, na społeczeństwo i państwo, prowadzi do zła w postaci konfliktów społecznych i problemów gospodarczych owocujących bezrobociem. (Gdy odpowiedzialność za swój los przekazuje się Państwu, wymaga się od niego świadczeń, a ponieważ Państwo nie wytwarza dóbr, to zanim ono coś komuś da, musi wpierw kogoś innego skrzywdzić zabierając mu to i więcej, na ogół – kilkakrotnie więcej. Jedno miejsce pracy tworzone przez Państwo kosztuje społeczeństwo utratą kilku innych miejsc pracy);

6) przypominanie o chrześcijańskim obowiązku pracy („kto nie chce pracować niech też nie je” – 2Tes 3, 10-12), bo dla chcącego pracy do wykonania jest dookoła pod dostatkiem. Winna to być praca produktywna i pożyteczna dla innych, jeśli się oczekuje od nich za nią zapłaty. (Urzędnik na społecznie niepotrzebnym stanowisku, czy wykonujący nieużyteczne lub wręcz szkodliwe prace, polegające, np. na tworzeniu i rozprowadzaniu korupcjogennych przepisów ograniczających działalność twórczą współobywateli, i pobierający za to pensję, nie wspominając już o łapówkach, staje się złodziejem);

7) propagowanie, wśród wiernych, postawy obywatelskiej, obejmującej nie tylko takie cechy jak uprzejmość, patriotyzm i poczucie odpowiedzialności za losy kraju, miłosierdzie, poszanowanie godności człowieka, ale i solidność w pracy i w dotrzymywaniu swych zobowiązań, i unikanie roszczeń w stosunku do innych, aby nie żądać od nich więcej niż samemu się im daje. (Polsce potrzeba uczciwych obywateli i uczciwego państwa, o ograniczonej władzy nad ich życiem, wolnością i własnością, aby efektywnie służyło dobru wspólnemu i dobrze je chroniło). W państwie uczciwym, pracy zarobkowej dla nikogo chcącego nie brakuje;

8) wytykanie i piętnowanie tych ustaw, które będąc w kolizji z niezbywalnymi prawami człowieka, a szczególnie prawem do życia i wolności, nierozłącznie związanej z wolnością gospodarczą i prawem do własności prywatnej uczciwie nabytej (a więc nie drogą przemocy, oszustwa, kradzieży …), są niemoralne i gospodarczo szkodliwe, a popieranie ustaw, które promują własność prywatną i poszerzanie dostępności do praw własnościowych, oraz wychwalanie ustaw zapewniających obywatelom wolność do działalności gospodarczej (nie ograniczanej przepisami i różnego rodzaju podatkami i obciążeniami finansowymi na potrzeby inne niż te które służą dobru wspólnemu), pod warunkiem, że wolność ta nie służy do wyrządzania szkód innym ludziom i nie ogranicza takiej samej wolności tychże. Wolność gospodarcza jest podstawą pełnego i produktywnego zatrudnienia ludzi chcących pracować;

9) mobilizowanie wiernych, a szczególnie działaczy katolickich i będących pod pieczą Kościoła organizacji (zwłaszcza Akcji Katolickiej), do działań w duchu wyżej wymienionej wizji na rzecz usuwania przyczyn bezrobocia i biedy.

Głęboko doceniając jaką decydującą rolę odegrał Kościół polski w obaleniu komunizmu, mamy nadzieję, że i teraz polskie duchowieństwo może w sposób zasadniczy wpłynąć na zwalczenie marksistowskich pozostałości w ludzkiej mentalności stojących na przeszkodzie rozwoju sil twórczych narodu, i przyczynić się do usunięcia ważnych przyczyn bezrobocia i nędzy.

Prosimy przyjąć wyrazy najgłębszego szacunku,

Podpisali:

(nazwiska podane w porządku alfabetycznym)

Jan M. Fijor (Doradca finansowy Metropolitan Life Insurance Co), Adam Kolasiński (Ekonomista, doktorant w Massachussets Institute of Technology), Dr Ewa Kolasińska (lekarz-dentysta), Dr Wojciech Kolasiński (Wice-prezes Polish-American Foundation for Economic Research and Education Pro Publico Bono), Jan Michał Małek (Prezes Polish-American Foundation….Pro Publico Bono), Dr Adam i Hanna Tyszkiewiczowie (Ziemianie – społecznicy), Artur Zygmont (Redaktor Polish Cultural News).

(Opracował: J. M. M.)

Do listu dołączona jest Glosa

*W niniejszym tekście, słowo „bezrobocie” używane jest w znaczeniu ogólnie przyjętym na określenie braku podaży na rynku miejsc pracy zarobkowej na warunkach oczekiwanych przez człowieka jej poszukującego. W rzeczywistości, słowo to mówi jednak o braku roboty czyli pracy i dlatego, delikatnie mówiąc, zawiera w sobie nieścisłość. W otoczeniu człowieka znajduje się bowiem nieskończona ilość rzeczy do ulepszania, a każde ulepszanie wymaga pracy. Dlatego pracy do wykonania nigdy nie brakowało i brakować nie może. Coprawda, słowo „praca” używane w rożnych kontekstach, również nie zawsze odpowiada jego właściwemu znaczeniu. Gdy ktoś mówi „poszukuję pracy” to, często, w rzeczywistości nie ma on wcale na myśli samej pracy, lecz zarobki, a gdy ktoś inny mówi o „wartości ludzkiej pracy” to nieraz nie ma on na myśli wartości samej pracy jako takiej, lecz wartość użyteczną dobra będącego wynikiem pracy

One Response to Do Konferencji Episkopatu Polski – List Otwarty dotyczący bezrobocia w Polsce

  1. EDI napisał(a):

    ZWIĄZEK PRAW I GODNOŚCI CZŁOWIEKA
    Śledząc przebieg polityki prowadzonej w Polsce od 1990r można z
    łatwością zauważyć, że rządy polskie wprowadziły system selekcji ludności
    polskiej. System ten bezpowrotnie spycha część społeczeństwa polskiego na
    margines nie dając w zamian żadnej możliwości godnego życia, które jest
    niezbywalnym prawem każdego człowieka. Już ponad 22 miliony Polaków żyje
    na skraju nędzy przysłowiowo ledwo wiążąc koniec z końcem. Dzieje się
    tak dlatego, iż ze wzrostu gospodarczego de facto ogłaszanego szumnie w
    środkach masowego przekazu, nie korzystają zwykli obywatele. Coraz bogatsze
    stają się elity polityczne i gospodarcze. Jednocześnie powiększa się
    grupa osób biednych i żyjących na granicy ubóstwa. Różnice w dochodach w
    Polsce są o wiele większe niż w bogatszych krajach zachodnich.
    Powiększające się zróżnicowanie zarobków spowodowało, że liczba osób
    uzyskujących dochody na poziomie minimum socjalnego zwiększyła się drastyczne . Liczba osób
    żyjących w skrajnej nędzy wzrosła w tym samym okresie z prawie 2
    milionów do 4,5 miliona. Rosnąca stale grupa bezrobotnych powoduje walkę na rynku
    pracy nie o pracowników ale o pracę. Korzystający z tego pracodawcy
    rozwijają i bogacą swoje firmy nie przez profesjonalnie wykonywanie swoich
    towarów i usług ale przez coraz to większe wykorzystywanie swoich pracowników.
    Czyli obniżanie stawek wynagrodzenia i wzrostu liczby przepracowanych
    godzin.
    Skutkiem takiej polityki jest:
    – Stale wzrastające bezrobocie.
    – Brak perspektyw dla młodych ludzi kończących szkoły zawodowe , licea i
    studia. Czego skutkiem jest emigracja ludzi młodych i wykształconych w
    poszukiwaniu chleba i godziwej płacy. Jednak poniżanie i wykorzystywanie
    społeczeństwa polskiego poza granicami naszego kraju powoduje powrót większej
    części osób do kraju i punktu wyjścia.
    – Wzrost przestępczości, tworzenie przestępców – aby przeżyć trzeba
    ukraść.
    Należy pamiętać, że jedynym sposobem ukrócenia tej polityki i
    poprawienie warunków życia jest wspólne działanie.
    Celem związku jest przywrócenie prawa do pracy, chleba, życia i godności
    człowieka.
    Głównym naszym zadaniem jest dążenie do tego, aby nasze państwo:
    1) Uznało za swój podstawowy obowiązek ożywienie przemysłu i poprawę
    warunków życia obywateli Polski.
    2) Uznało za swój podstawowy obowiązek walkę z bezrobociem. A co za tym
    idzie zapewnienie minimum socjalnego ludziom pozbawionym pracy bez swojej
    winy do czasu podjęcia nowej pracy, co regulować powinny jasno skonstruowane
    przepisy dotyczące zatrudnienia pracowników, co zmniejszyłoby wyzysk przez
    pracodawców. Każdemu obywatelowi naszego państwa należy się godziwa
    płaca za pracę. Czas nareszcie na ujawnienie prawdziwej liczby bezrobotnych a
    nie ciągłą reprodukcję fałszywych statystyk. Bezrobotni muszą mieć
    realną szansę na podjęcie pracy po zwolnieniu a nie tylko ciągłe i bezowocne
    podpisywanie listy dla bezrobotnych.
    3) Następnym ważnym obowiązkiem państwa jest całkowita ochrona i
    zabezpieczenie socjalne dla ludzi w wieku emerytalnym. Państwo musi wziąć na
    siebie obowiązek troski o podniesienie poziomu zdrowia i opieki medycznej
    każdego obywatela Polski. Państwo powinno dbać o rozwój edukacyjny młodych
    obywateli a w szczególności tych utalentowanych pochodzących z rodzin
    ubogich.
    4) Żądamy jasnego i przejrzystego przepisu wobec tych, których
    działalność jest niezgodna z interesem społecznym to znaczy: korupcja, nielegalne
    dochody, przywłaszczenie mienia społecznego itd. zpigcz@o2.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *