Michalkiewicz kontra Płużański – w sprawie reparacji wojennych

W sprawie reparacji wojennych niektórym endorfiny za bardzo uderzyły do głowy - stwierdził St. Michalkiewicz podczas spotkania w Bełchatowie w dniu 23 września br. Czytaj więcej »

 

Leksykon sztuki chrześcijańskiej

Wielokrotnie bylem zaszokowany oglądając wystawy klasycznego malarstwa europejskiego. Nie samym malarstwem, a reakcją widzów. Ich wykorzenieniem. Jeżeli coś przykuwało uwagę oglądających była to tylko forma i styl.

Znaczenie, treść i temat płócien dla większości widzów nie istniały. Oglądający nie czuli potrzeby zrozumienia dzieł, ich symbolicznego znaczenia. Perspektywa ikonograficzna (zrozumienia tego co autor napisał na płótnie) była widzom obca. Obrazy były dla oglądających tylko elementem inkrustacji pozbawionych treści. Do mnie obrazy mówiły. Krzyczały treściami z Biblii, nauczania kościoła, mitów, i co mnie najbardziej zaskoczyło apokryfów (co pokazuje jak były one przez wieki popularne). To co było dla innych pustą ładną stronicą, dla mnie było pełnym treści przesłaniem.


Zakorzenienie w kulturze zachodniej było przez wieki normą. Czymś naturalnym dla elit i dla prostego ludu. Dzięki niemu przekupki doskonale wiedziały co przedstawiają dzieła sztuki zdobiące ich kościoły. Niestety środowisko od wieków walczące z Kościołem, postanowiło zniszczyć zachodnią cywilizacje wykorzeniając Europejczyków z ich tożsamości, kultury, i historii. Wyalienowane jednostki nie były już dla tyranów tak niebezpieczne jak zorganizowane społeczności, zakorzenione w swojej wierze, kulturze, tożsamości i narodowości. Ostatnim przykładem takiego wykorzeniania jest działalność Muzeum Narodowego w Warszawie, które tak zmieniło ekspozycje by wykastrować ją z wszelkich treści religijnych i narodowych. By wmówić ludziom że sztuka przez wieki była ateistyczna i kosmopolityczna. Patologia ta przejawia się też w wmawianiu ludziom treści nieobecnych w sztuce (każdy nagi mężczyzna na obrazie ma być dowodem na homoseksualny przekaz dzieła – pewnie za parę lat każda owca na obrazie będzie dowodem na przekaz propagujący zoofilie).

Formą oporu wobec tych patologii, wobec procesu ograbiania nas z naszego dziedzictwa, rozbijania naszej wspólnoty, by było nas łatwo zniewalać, jest samokształcenie. Pomocą tym, którzy chcieliby zachować swoją zachodnią europejską katolicką tożsamość jest tłumaczony z niemieckiego „Leksykon sztuki chrześcijańskiej – tematy, postacie, symbole” autorstwa Jutta Seibert, wydany nakładem wydawnictwa Jedność.

Na kartach leksykonu czytelnicy znajdą symboliczne znaczenie w sztuce chrześcijańskiej: liter, znaków, anagramów, postaci biblijnych i historycznych, postaci świętych, miejsc i wydarzeń z nimi związanych, czynności, uczynków, stanów, znaczeń imion, roślin, pokarmów, zwierząt, pór roku i dnia, przesłania Apokalipsy, zawodów, przedmiotów, elementów architektury, części ciała, graficznych wyrażeń pojęć etycznych, dogmatycznych i teologicznych, różnych przedstawień Chrystusa. „Leksykon sztuki chrześcijańskiej” jest doskonałym dekoderem do przesłania zawartego w sztuce zachodniej cywilizacji.

Jan Bodakowski


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *